Dua 1
Şifa kalpten girer bedene ve damarlarımla ulaşır en uç hücreme kadar. Sevgi gibi, ışık gibi. En karanlık köşe bile aydınlık artık. En ıssız kıyı bile sevgi dolu. Kendimi daha iyi biliyorum artık, kendimi daha iyi anlatıyorum. Kendimi daha iyi seviyorum, bu Allah’a borcumdur. Emanetine sahip çıkmak, kendime ve sana. Bana bağışladığı en küçük nimete dahi şükürler olsun ki hayatıma güzellikler katar. Ve öyle de oldu.
Dua 2
Bir gün yeniden yola çıkacağım, yanıma o on üç yaşında bisiklet tepesinde Tekirdağ’ı gezen kızı alıp. Çantama bir iki şiir kitabı koyacağım. Ve yol kenarında açmış çiçekler gördüğümde durup koklayacağım. Bazen gün doğumunu bazen gün batımını izleyeceğim. Belki kendime ait bir iki satır karalayacağım yaprakların arasına. Sevmeye aldığım nefesten başlayacağım. Sonra kalbimin atışıyla barışmış olacağız, onu dinleyeceğim yokuş aşağı kendimi bıraktığımda. Yağmurla barışmış olacağım. Korkmadan ıslanacağım iç çamaşırıma kadar. Çamura girecek pantolonumu batıracağım. Bir kaç meyveyi dalından yiyeceğim. Bir gün yeniden o içimdeki meraklı kızı özgür bırakacağım. Doğada hayat bulacak yeniden. O gün çok uzakta değil. O gün çok yakın. Ve ben onunla yeniden bir olmak için gün sayıyorum, kendimi o güne hazırlıyorum. Sevgiyle ve hasretle. Ve öyle de oldu.
Kahramanın Yolculuğu 